
Dünən Misli Premyer Liqasının XI turun Azərbaycan futbolunun ən köklü qarşılaşmalarından biri baş tutdu.
“Qarabağ” evdə “Neftçi”ni qəbul etdi. Lakin bu görüş son oyunlara baxmış daha fərqli əhəmiyyət daşıyırdı. Qüsursuz qələbəmizin 5 illiyinə həsr olunmuş “Zəfər turu”nda belə qarşılaşmanın baş tutması tribunalara və meydana daha da rəng qatdı.
Məsələyə futbol aspektindən baxsaq, duelin daha ağır keçəcəyi gözlənilən idi. “Neftçi” son həftələrdə ardıcıl qələbələrlə qayıdış havasını yaratmağa çalışırdı. Komanda nəhayət adaptasiya dövrünü geridə qoyub və öz oyunçuların keyfiyyətindən yararlanmağa başlayırdı.
“Qarabağ” isə... Ad çəkməyə belə ehtiyac yoxdur. Bu komanda artıq ölkə hüdudlarını çoxdan aşmış bir simvoldur. Yalnız futbol yox, bütöv bir mentalitetin, davamlılığın və inamın təmsilçisidir. Avropada Dünya çempionu “Çelsi”ni büdrədən bu kollektivin meydanda yaratdığı aura bambaşqa idi.
“Zəfər turu” ifadəsinin özü belə bu oyuna xüsusi anlam qatırdı. Çünki bu tur sadəcə təsadüfi təqvim deyil, Azərbaycanın müasir tarixində dönüş nöqtəsini xatırladırdı. Bütün stadion şəhidlərimizin xatirəsinə çevrilmiş bir abidə kimi idi.
Tribunada “Forza Neftçi” və “İmarət Tayfa” azarkeş qruplarının birləşib, sinxron şəkildə “Şəhidlər ölməz, Vətən bölünməz” bəstəsini oxuması stadionda yaranan möhtəşəm ab-havanın bir parçası idi. İlk hissənin sonlarında şəhid Xudayar Yusifzadənin səsi arenanı bürüd. Həmin an kimin azarkeş olduğunun, hansı rəngi sevdiyinin artıq heç bir fərqi yox idi.
O atmosferi sözlərlə tam təsvir etmək çətindir. “Azersun Arena” bəlkə də tarixində ilk dəfə bu qədər dolmuşdu. Belə bir atmosfer bizim liqada tez-tez yaşanmır. Bu, təkcə futbolun yox, həm də bir millətin birliyinin göstəricisi idi.
Oyunun özü də tribunadakı enerji qədər maraqlı keçdi. "Neftçi" döyüşdü, amma "Qarabağ" bu dəfə də öz təmkinini və gücünü göstərdi. Son fit səsləndikdə tablo 2:0-ı göstərirdi. Amma qələbə təkcə “Qarabağ”ın deyildi. Qalib gələn həm də Azərbaycanımız, futbolumuz, birliyimiz idi.
MİKAYIL HACIYEV