
Bu gün Azərbaycan futbolunun idarəedici qurumu olan AFFA yalnız meydandakı nəticələrlə deyil, idarəetmə mədəniyyəti ilə də qiymətləndirilir. Bu kultun əsas sınaqlarından biri də media ilə münasibətdir.
Doğrudan da qurumun prezidenti Rövşən Nəcəf jurnalistlərlə açıq dialoq, yaxınlıq və etimad mühiti formalaşdırmaq istəyirsə, onda niyə konfranslarda, müsahibələrdə onun dedikləri, verdiyi tapşırıqların əksi baş verir? Niyə baş verən hadisələr bu siyasətə zidd gedir?
Qəbələdə U-20 millisinin toplanışı zamanı brifinqdə sual verən jurnalistin kənara çəkilib hədə-qorxu ilə üzləşməsi federasiyanın adına mənfi haldır. “Sən görərsən…” kimi ifadələr səslənirsə, bu, artıq təkcə etik məsələ yox, ciddi münasibət problemidir. Bu, reputasiya riskidir. Belə hadisələe darəetmədəki qüsurların siqnalıdır.
Niyə Rövşən Nəcəfin media ilə münasibətlərin yaxşılaşdırılnası barədə verdiyi tapşırıqlar qulaqardına vurulur?
AFFA əməkdaşının jurnalistə fiziki və psixoloji təzyiq göstərməsi artıq heç bir çərçivəyə sığmır. Sual verən media nümayəndəsini qolundan dartmaq, kənara çəkib hədələmək nə peşəkarlığa, nə etik normalara, nə də elementar insan münasibətlərinə uyğundur. Jurnalist etdiyi işə görə – yəni sual verdiyi üçün təzyiqə məruz qalırsa, bu, artıq fərdi hadisə deyil, sistemli problemin göstəricisidir. Bu cür davranışlar medianı susdurmaq cəhdidir. Belə hadisələr nə AFFA-nın adına, nə də Azərbaycan futbolunun imicinə yaraşır.
Hansısa neqativ hadisə bəzən aylarla görülən pozitiv işləri kölgədə qoyur. İnsanlar nəticəni yox, münasibəti xatırlayır.
AFFA-nın, milli komandaların ağırlığını dərk etmək əvəzinə, jurnalistlərlə hədə-qorxu ilə davranmaq doğru seçim deyil, cənablar.
Federasiyada Marketinq Departamentinin başsız qaldığı hamıya bəllidir. Bu baş verənlər göstərir ki, Mətbuat Departamenti də ya başsız qalıb, ya da işləri qaydasına sala bilmirlər...
MİRZƏ SAKİT